Bismillahirrahmanirrahim...
Yay! Minggu ni dah berakhir. No more class for this week. Time to berdansa and hip hip hoyyeah hoyyeah! Err, aku ada satu soalan la. Kenapa sekarang semua orang dok wat status sedih-sedih eh? Semua orang gaya macam nak korek tanah masuk dalam tanah timbus padat-padat tak nak kuar-kuar dah. Betul ni. Aku heran sangat. Kenapa korang sedih eh? Aku baca entry rakan-rakan blogger aku semua nak pergi jauh-jauh. Janganlah macam ni. Nanti korang takde, siapa nak baca apa yang aku bebel-bebel ni. Hmm..
Tu belum masuk status kawan-kawan sepermainan yang sedih penuh sedu-sedan. Waa. Korang janganlah macam ni. Kalau korang sedih, aku sedih siapa nak pujuk siapa? Malam tadi, aku rasa 'kosong' tahap dewa terus aku calling-calling member aku nun jauh kat Kuching. Dah member dekat semua tak sudi nak tadah telinga aku bebel. Takpe lah. Member kat Kuching gak yang sudi dengar aku bebel macam-macam.
Pastu aku rasa cannot go ni. Karang mau aku mereng sorang-sorang. Terus aku text kawan dekat aku. Tanya dia free ke tak. Ye la. Hari tu aku jumpa dia kat lab tengah sibuk sangat. Busy tak hengat tau! Dia kata next week baru dia boleh lepak-lepak. Oh ya! Baru aku ingat. Hari ni last presentation dia and next week dia dah free. Yay! Erk. Tapi aku tak happy sangat sebab aku tak free lagi. Waa. Assignment aku and presentation next week. Tapi, aku tak kira, aku nak jugak hoyyeah2x minggu ni.
Hah! Sambung balik. Pastu aku text dia. Kononnya aku nak lepak bilik dia elak mereng sorang-sorang. Lastnya dia tanya aku dah dinner belum. Aku cakaplah belum. Aku kalau takde orang ajak dinner takdenya aku nak makan berat-berat. Biasanya malam aku bancuh Milo and cicah dengan biskut kering je. Caya kan aku? Haha. Then, aku pun join venture dia dinner sama. Aku makan nasi goreng kampung. Tau sebab apa? Sebab kawan aku kat Sarawak tu suruh makankan nasi goreng kampung untuk dia. Cuma dengan sup kosong je takde. Sebab orang kat cafe tu tak sudi nak bagi sup kosong kat aku macam dia selalu bagi kawan aku yang kat Sarawak tu. Benci tau! Huhu.
Aku makan. Kawan aku makan. Borak-borak sambil makan. Sedar-sedar dah habis makan. Tengok cerita KES kat TV3 tu sampai habis. Pastu dah pukul 9.30 malam.Oh ya! Kawan aku tu dia punyalah sibuk buat assignment sampai tak sedar perut dah menyanyi riang gembira minta diisi. Caya la sampai camtu. Aku tabik spring!
Habis kami makan, aku pun berpisah dengan kawan aku. Dia balik bilik dia. Aku balik bilik aku. Oh ya! Malam tadi konon-kononnya aku berhajat nak update Coretan 2. Sudahnya plug kat bilik aku tak boleh guna sampai pagi tadi. Ni pun aku update kat lab. Lepas habis kelas aku lepak-lepak jap kat lab. Kalau aku balik bilik pun, belum tentu plug kat bilik dah elok.
Pagi tadi aku pergi kelas tak 'iron' baju tau. Habis jatuh saham aku. Wakaka. Aku sangat berterima kasih pada baju-baju emergency aku. Tu la, konon-konon azam awal sem dulu nak 'iron' untuk seminggu terus, habis azam tinggal kenangan je la. Takdenya aku nak 'iron' sampai 5 pasang sekali. Mau berasap aku mengadap 'iron' tu lama-lama.
Eh! Baru aku perasan. Banyak betul aku bebel kan? Semua aku nak cite. Suka hati aku la kan. Korang apa kesah. Aku sedih ada korang temankan? Takde kan? Jadi, aku punya suka la nak tulis apa. Ops! Tapi, kalau aku terkasar and korang terasa aku minta maaf banyak-banyak.
Pinjam kata-kata MaCy, aku taknak la nanti what you give you get TRIPLE back. Takmo. Takmo.
Dah. Dah. Aku nak sambung buat assignment aku sampai siap. Nanti aku boleh hoyyeah-hoyyeah dengan tenang dan aman.
Nur Qistina
12.10PM
General Lab
2 comments:
haha. pinjam satu entry pun takpa.
bestnye dapat lepak makan2 sini takdak cafe.
ganbatte buat esemen ye
alrite...nanti boleh pinjam lagi...
arigato..jom berusaha! =)
Post a Comment