Assalamualaikum dan salam penuh senyuman.. ^__^
Hari ni tiba-tiba aku nak buat pengakuan berani mati. Hah?! Agak-agak apa yang aku nak buat pengakuan tu eh? Pernah tak korang satu hari tu, korang ada tak puas hati dengan seseorang, lepas tu korang tulis surat panjang-panjang (kalau korang jenis yang rajin karang la macam aku ni) kat orang yang korang tak puas hati tu? Tiba-tiba aku teringat satu kisah benar dan pengalaman aku sendiri. Haha. Bila diingat balik macam kelakar pun ada, macam budak-budak pun ada. Biasalah, zaman kanak-kanak ribena.
Seingat aku kisah ni berlaku masa aku form 5 tak silap aku. Ada sorang mamat yang perasan diri dia bagus dan suka nak angkat bakul masuk sendiri dan perasan hebat (hamek ko! berbakul-bakul aku buat dosa), buat aku tiba-tiba rasa bengang yang teramat. Mungkin sebab aku sebab aku tak suka atau anti dengan budak ni kot yang buat aku macam tu. Ganas gak aku ni rupanya kan?
Sambung balik.
Hari tu ditakdirkan mamat ni kena sampaikan tazkirah ala-ala public speaking time pagi perhimpunan hari Jumaat. Ye la. Dah dia wakil ketua pelajar untuk minggu tu (sekolah aku panggil mawas pengawas semua ketua pelajar), dia pun bagi lah ucapan ala-ala pidato gitu. Aku pun tak ingat pasal apa. Nak dijadikan kisah entah kenapa tiba-tiba aku melenting dengan mamat ni punya syarahan pagi tu. Bukan aku sorang je yang kata naik darah mendidih-didih, ramai je lagi yang buat muka tak puas hati dengan mamat ni.
Tup. Tup. Kebetulan hari tu, minggu kami pulang ke rumah. Aku apa lagi, nak blackmail orang pun kena la jaga keselamatan sendiri. Balik rumah je aku sibuk mengadap komputer dan mulalah aku karang surat tak puas hati aku. Dalam isi tu aku bebel la macam-macam. Aku cakap apa yang ko kata tu memang betul, tapi ko tak boleh buat macam tu. Biasa la lelaki, kena puji melangit dulu. Mana boleh tiba-tiba kutuk tindakan diorang tu.
Habis je aku puji, aku mulakan tazkirah aku. Tak silap aku berkajang-kajang panjangnya. Mahu 4 ke 5 muka surat surat tak puas hati aku tu. Hamek ko! Puas hati aku dapat luahkan semua yang aku pendam time mamat tu dok sibuk syarah kat depan. Hah! Aku tahu, korang mesti nak tahu camne aku bagi kat mamat ni kan?
Dah nama pun surat layang kan. Hari Isnin pagi-pagi buta, aku dah panjat tangga naik kelas aku. Takde la buta sangat pun. Dalam jam 7 pagi camtu. Sebab nak hantar surat layang punya pasal aku pecah rekod pergi sekolah awal. Kalau tak, jangan haraplah. Lagi KP tak buat annoucement gate nak tutup, lagi tu aku lepak santai kat bilik. Aku ni degil sikit orangnya. Tapi, sedegil-degil aku, tak pernah lagi kena panggil dengan cikgu disiplin tau! Cikgu-cikgu sayang kat aku. ^^,
Sampai sekarang aku rasa mamat tu tak pernah tahu pasal siapa yang bagi surat layang tu. Takdelah surat layang mana pun. Dalam tu aku siap bagi kisah teladan lagi tau. Takyah dia susah-susah nak cari. Baik kan aku?
Bila aku ingat-ingat balik, cam apa je zaman kanak-kanak ribena dulu. Time mamat tu baca aku tahan gelak. Mana taknya berkajang-kajang panjangnya dia kena baca. Nak pulak tu, habis kawan-kawan yang lain sibuk nak baca. Hamek ko! Habis aku 'basuh' dia. Sekarang ni apa cerita mamat tu aku malas nak amek pusing. Bukan penting pun. Yang pasti, aku tak buat salah.
Nur: Satu-persatu kenangan menyinggah memori...
2 comments:
hahaha.. akak.. lwak gle.. tringin nk bc surat uh..
again, glak ag.. hahaha..
^^ ~uknowho~
nak baca eh? alamak! dah xde copynya..silap akak tak wat untuk rujukan masa depan..
kelakar je bila ingat balik..sampai sekarang mamat tu xpernah tahu sape yg bagi..entah ada lagi entahkan tidak surat tu kat dia..
Post a Comment